CONQUERING ANIMAL SOUND

EN

Kammerspiel (2011) is the first album by the Glasgow electronic band Conquering Animal Sound. The duo, consisting of Anneke Kampman and James Scott, builds its songs with minimalist beats and surprisingly fresh and mysterious loops, on which Kaupman spreads her fragile vocals. Sometimes she sounds like (a quiet) Björk, other times like Katzenjammer, but because of the combination with a totally different musical pattern, the result is completely unique in terms of atmosphere and ambience.

Machine starts gently with electronic bells and is supplemented with what sounds like clapping, and polyphonic vocals. It is like a lullaby, fragile and intoxicating, but it grows stronger on the way, with repetitive voices and eventually it seeps gently away. Wasp is firmer, with warm guitar sounds and voice loops, but it retains the dreamy atmosphere, while Wild Things is propelled by electronic trumpets against a darker background, again with strange loops and innumerable little voices of Anneke Kampman in the foreground. This is music for the late hours, playful and fresh. Hissing sounds and clicks serve as a background for Flinch, with occasionally a broader sound pattern. Cheer is no more than a brief interlude, but Bear – the second single - climbs back up with bells and a multitude of little voices in a sea of ​​bizarre loops as soft bubbling magma.

Crawl shuffles past on bass tones and mysterious loops. Tracer relies on a solid drone and abstract sounds with layered voices, Neanderthal floats by with what appears to be the sound of a harmonium, while Giant gets percussion and a one-man choir. If we could select a single from Kammerspiel, then the choice would be Ira, a quiet and barely ornamented composition, that puts the beautiful melody in the foreground.

Kammerspiel is a beautiful and original album. The sound is versatile and reflects a unique creativity; the vocals are wonderful. The album was nominated for the Scottish Album of the Year Award. 

 

William LIÉNARD
07/03/2015

---

NL

Kammerspiel (2011) is het eerste album van de Glasgowse elektronische band Conquering Animal Sound. Het duo, bestaande uit Anneke Kampman en James Scott, bouwt z’n songs met minimalistische beats en verrassend frisse en geheimzinnige loops, waarover Kaupman haar fragiele vocalen uitspreidt. Soms klinkt ze een beetje als (een rustige) Björk, andere keren als Katzenjammer, maar wegens de combinatie met een totaal andere muzikaal patroon, is het resultaat qua sfeer en ambiance toch weer helemaal uniek.

Machine begint voorzichtig met elektronische belletjes en wordt vervolgens aangevuld met wat op handgeklap lijkt, en meerstemmige vocalen. Het heeft iets van een wiegeliedje, fragiel en bedwelmend, maar krijgt langzaam aan een stevigere beat en repetitieve stemmetjes, om uiteindelijk zachtjes weg te sijpelen. Wasp is steviger, met warm gitaargeluid en stemloops, maar het behoudt de dromerige sfeer, terwijl Wild Things voortgestuwd wordt door elektronische trompetten tegen een iets donkerdere achtergrond, opnieuw met ontelbare stemmetjes van Anneke Kampman op de voorgrond. Dit is muziek voor de late uurtjes, speels en fris. Sisgeluidjes en clicks dienen als achtergrond voor Flinch, met af en toe breder opgezette geluidspatronen. Cheer is niet meer dan een kort intermezzo, maar Bear – uitgebracht als tweede single - klimt weer omhoog met belletjes en een veelheid van fragiele stemmetjes in een zee van bizarre loops als zacht borrelend magma.

Crawl schuifelt voorbij op tonen van basgitaar en mysterieuze loops. Tracer steunt op een stevige drone en abstract geluid met een gelaagde zanglijnen, Neanderthal dobbert op wat het geluid van een harmonium lijkt te zijn en Giant krijgt slagwerk en een eenmanskoortje. Mochten we een single uit Kammerspiel selecteren, dan viel de keuze beslist op afsluiter Ira, een rustige en nauwelijks versierde compositie, die de mooie melodie helemaal tot haar recht laat komen.

Met Kammerspiel levert Conquering Animal Sound een mooi en origineel album af. Het geluid is veelzijdig en getuigt van een unieke creativiteit; de vocalen zijn wondermooi. Het album werd genomineerd voor de Scottish Album of the Year Award.

William LIÉNARD
07/03/2015

---