tempobet yeni adresi

EN NL
like this concert review

07/12/2014 : TANZTHEATER WUPPERTAL, PINA BAUSCH - Auf Dem Gebirge Hat Man Ein Geschrei Gehört (Antwerpen, deSingel, 4-6/12/2014)

TANZTHEATER WUPPERTAL, PINA BAUSCH

Auf Dem Gebirge Hat Man Ein Geschrei Gehört (Antwerpen, deSingel, 4-6/12/2014)

Concert
Dance

[70/100]   
07/12/2014, William LIÉNARD

EN

On December 4th, 5th and 6th, 2014, Tanztheater Wuppertal Pina Bausch performed Auf dem Gebirge hat man ein Geschrei gehört at deSingel in Antwerp, a 2-hour dance performance, made by Pina Bausch in 1984 to the Bible verse of Matthew 2:18 (In the mountains a cry was heard, much wailing and weeping; Rachel was weeping for her children and would not be comforted, because it was done with them). The text refers to the infanticide, ordered by King Herod, for which Mary and Joseph fled to Egypt. But there is no trace of religious connotations in the performance. The Wuppertal dancer and choreographer goes for unrest and tension and she makes fear, threat, despair and anxiety visible. That does not sound like a nice idea, but Bausch regularly adds humour and even jokes to restore the balance.

De Singel provides a text on the performance, written by Bausch scholar Norbert Servos, but you will not learn much about Pina Bausch’s intentions and it soon becomes clear that the short and longer scenes for solo dancer, duos and groups are illustrations of moods and do not form a linear narrative in which these moods are grafted. Depending on the degree of difficulty, the scenes can be denoted as easy, difficult or incomprehensible, meaningful or funny, absurd, touching, but sometimes just tiresome and meaningless, cheap and rather ridiculous in stead of humorous. Is Pina Bausch undermining her own seriousness? Maybe, but then once is enough and twice is too much. Unfortunately mushy scenes easily drive out the momentum of a performance and there are lots of those scenes in Auf dem Gebirge hat man ein Geschrei gehört, leaving the viewer with the uncomfortable feeling that this is not really a indispensible show - despite the perfect performances and the wonderful production design - and that the next hour will probably bring the same. Unfortunately, that is the case.

Note that Auf dem Gebirge hat man ein Geschrei gehört contains some beautiful fragments like the whirling scene with a boy and a girl who are forced by their friends to kiss each other despite the fact that they rather wouldn’t, or a very touching scene with two older men, which evokes memories of Café Müller, but in this performance there is a chair, a table or just another person to cling to and - though perhaps for a moment - to regain one’s senses. You see rowing people, a man saving a girl from drowning, a young woman attempting to run against a vertical wall as if it were a regular floor, you see the Flemish Seniors Music Ensemble and a girl in a gondola, but also a man who is distributing white paper shreds on the arena floor using his own length as a measure, a girl who is putting earth on a chair, a naked guy who is blowing balloons, singing girls, an incarnate martino, a transvestite who is doing the dishes and mimicking a cigarette smoking gigolo, etc., etc. A two-hour spectacle, surely, and the legitimate revival of a work of one of the most important and most influential choreographers of the last century.

Each work of Pina Bausch is, however, ruthlessly weighed against her masterpieces (Café Müller, Kontakthof, Le Sacre du Printemps ), but Auf dem Gebirge hat man ein Geschreu Gehört lacks the unity of action, time and place ánd the emotional tension which made these performances into timeless masterpieces. It's always nice to witness a performance of Pina Bausch, but this was no perfect theatre. Perhaps it was in 1984, but meanwhile much has changed in the genre and the spectators are spoiled by dance companies that have built on the pioneering work of people like Pina Bausch, and in many cases have come to more consistent results. We feel the performance of the Wuppertal Tanztheater and the production design are worth a 10, the scenario however is worth no more than a 6.

William LIÉNARD
07/12/2014


NL

Op 4,5 en 6 december 2014 was het Tanztheater Wuppertal Pina Bausch in deSingel in Antwerpen te gast voor een opvoering van Auf dem Gebirge hat man ein Geschrei gehört, een 2 uur durende dansvoorstelling die Pina Bausch in 1984 maakte naar een Bijbelvers uit Matteus (2:18 – In het Gebergte weerklonk geschrei, veel geweeklaag en gehuil; Rachel beweende haar kinderen en liet zich niet troosten, want het was met ze gedaan). De tekst verwijst naar de kindermoord, bevolen door koning Herodes, waarvoor Maria en Jozef op de vlucht sloegen naar Egypte, maar van religieuze connotaties is in de dansvoorstelling geen sprake. Wel houdt de Wuppertaler danseres en choreografe de onrust en de spanning over en maakt ze angst, dreiging, vertwijfeling en faalangst zichtbaar. Dat klinkt niet meteen als een prettige voorstelling, maar Bausch voegt regelmatig humor en zelfs kolder toe om het evenwicht te herstellen.

Zelfs als u de tekst in de deSingel-flyer heeft gelezen – van de hand van Bausch-kenner Norbert Servos – wordt u niet veel wijzer over wat Pina Bausch met dit werk wil vertellen en naar gelang de voorstelling vordert wordt het duidelijk dat de korte en langere scènes voor solodanser, duo’s en groepen veel meer een pure illustratie zijn van de eerder opgesomde stemmingen dan dat er sprake zou zijn van een lineaire vertelling waarop al die verschillende stemmingen geënt zijn. Wat u twee uur lang te zien krijgt is een waterval van scènes met een heel verschillende gemoeds- en geestesgesteldheid, die zich al naargelang de moeilijkheidsgraad makkelijk, moeilijk of helemaal niet laten duiden, die zinvol zijn of grappig, absurd, aandoenlijk, maar soms ook gewoon vermoeiend en nietszeggend, goedkoop en eerder lachwekkend dan humoristisch. Haalt Pina Bausch haar eigen serieux bewust onderuit? Mogelijk, maar dan zou één keer, hooguit twee keer volstaan. Jammer genoeg halen slappe scènes de vaart uit een voorstelling en dat gebeurt vaak in Auf dem Gebirge hat man ein Geschrei gehört, waardoor je als toeschouwer halfweg toch een beetje het gevoel hebt dat dit niet echt een grote voorstelling is – ondanks de perfecte dans- en acteerprestaties en een wondermooi production design – en dat het volgende uur alleen maar van hetzelfde zal brengen. Wat jammer genoeg ook het geval is.

Let op, Auf dem Gebirge hat man ein Geschrei gehört bevat prachtige fragmenten zoals de wervelende scène met de jongen en het meisje die door hun vrienden gedwongen worden om elkaar te zoenen ondanks het feit dat ze zich daartegen verzetten, op de tonen van Mendelssohns Oorlogsmars der Priesters, of de zeer aandoenlijke scène met twee oudere mannen, die overigens herinneringen oproept aan Café Müller, maar in deze voorstelling vindt die ene wél een stoel, een tafel of gewoon een ander iemand om zich vast te klampen en om – zij het misschien voor even – tot zichzelf te komen. U ziet mensen roeien, een man een meisje van de verdrinkingsdood redden, een jonge vrouw een poging doen om tegen een verticale wand op te lopen alsof het een gewone vloer zou zijn, u ziet het Vlaamse Senioren Muziekensemble en een meisje dat zich in een gondel voort schijnt te bewegen, maar ook een man die witte briefjes op de arenavloer neerlegt en z’n eigen lengte als maat gebruikt, een meisje dat aarde op een stoel schept, een naakte kerel die ballonnen blaast, een man die men op ballonnen legt, zingende meisjes, een vleesgeworden martino, een travestiet die de vaat doet en die een gigolo na-aapt die een sigaret rookt, etc., etc. Twee uur spektakel, zondermeer, en de terechte heropvoering van een werk uit het oeuvre van één van de belangrijkste en invloedrijkste choreografen uit de vorige eeuw.

Elk werk van Pina Bausch wordt evenwel meedogenloos afgewogen tegen haar meesterwerken (Café Müller, Kontakthof, Le Sacre du Printemps), maar Auf dem Gebirge hat man ein Geschrei gehört mist de eenheid van handeling, tijd en plaats én de emotionele spanning waardoor die stukken tijdloze meesterwerken zijn geworden. Het is altijd leuk om een uitvoering van werk van Pina Bausch mee te maken, maar in dit geval gaat het niet om een perfect theaterstuk. Misschien was het dat wel in 1984, doch ondertussen is er veel veranderd, in het dansmilieu, maar ook bij de toeschouwer, want die is verwend door ontelbare gezelschappen die voort hebben gebouwd op het pionierswerk van mensen zoals Pina Bausch en die in vele gevallen tot consistentere resultaten zijn gekomen. We geven met plezier een 10/10 voor de prestaties van het gezelschap en voor het production design. Voor het scenario houden we het op 6/10.

William LIÉNARD
07/12/2014


07/12/2014 : TANZTHEATER WUPPERTAL, PINA BAUSCH - Auf Dem Gebirge Hat Man Ein Geschrei Gehört (Antwerpen, deSingel, 4-6/12/2014) 07/12/2014 : TANZTHEATER WUPPERTAL, PINA BAUSCH - Auf Dem Gebirge Hat Man Ein Geschrei Gehört (Antwerpen, deSingel, 4-6/12/2014) 07/12/2014 : TANZTHEATER WUPPERTAL, PINA BAUSCH - Auf Dem Gebirge Hat Man Ein Geschrei Gehört (Antwerpen, deSingel, 4-6/12/2014) 07/12/2014 : TANZTHEATER WUPPERTAL, PINA BAUSCH - Auf Dem Gebirge Hat Man Ein Geschrei Gehört (Antwerpen, deSingel, 4-6/12/2014) 07/12/2014 : TANZTHEATER WUPPERTAL, PINA BAUSCH - Auf Dem Gebirge Hat Man Ein Geschrei Gehört (Antwerpen, deSingel, 4-6/12/2014) 07/12/2014 : TANZTHEATER WUPPERTAL, PINA BAUSCH - Auf Dem Gebirge Hat Man Ein Geschrei Gehört (Antwerpen, deSingel, 4-6/12/2014)

Music reviews

14
06
CABINET OF MILLIONAIRES
Theresa, Vol.3 Ep
13
06
DEF ROBOT
Makers Of Mountains
04
06
THIS CAN HURT
Worlds Apart
03
06
RADERKRAFT
Smart Control
02
06
MASSIVE EGO
Church For The Malfunctioned
01
06
VUKOVAR
Cremator

NEWSLETTER

Subscribe to our weekly newsletter.

NEWS

20
06
The Joy Thieves Sign To Armalyte Records And Announce ‘THIS WILL KILL THAT’ EP
19
06
Toronto Darkwave Act DOUBLE EYELID Announces The Release Of 'A Means To An End'
18
06
Dependent Records Announces The Release of German Electronic/Industrial Act FIX8 SED8's WARNING SIGNS
15
06
Today it’s exactly 40 years ago since Joy Division released their debut studio album Unknown Pleasures (15 June 1979).
03
06
Today, 41 years ago, Joy Division self-released their very first 7' EP, An Ideal For Living!
29
05
UK's Electronic-Pop Band EMPATHY TEST Announce The Release of EMPTY-HANDED EP

Concert reviews

15
01
PALAIS IDEAL & DAGEIST
B52 - Eernegem - 16/12/2018
14
01
STAR INDUSTRY, DAGEIST, KEZDOWN
EGW- ROCK, Jeugdhuis Asgaard
06
01
RITUAL SERVICE, MOTHER WITCH AND & DEAD WATER GHOSTS AND GOOSLA
Live at The Volume Club, Kiev, 7th December 2018
16
11
HEILUNG
Live at The Islington Assembly Hall
06
11
INCONCESSUS LUX LUCIS
30
10
SERPENTYNE
European Tour 2018

GET A COPY OF OUR MAGAZINE
SEND TO YOUR HOME

INTERVIEWS

21
06
DOUBLE EYELID
An Interview With Toronto's DOUBLE EYELID
20
06
TED PARSONS
'I got back into doing my artwork. And that makes me happy!'
17
06
DANIELLE DE PICCIOTTO
'I feel connected to other people because they understand the result of my thoughts.'
15
06
KENNEY JONES
'There's always an element of doubt in anything you do'
23
05
JAKE BURNS (STIFF LITTLE FINGERS)
'We were writing a songs about our own rights'

PHOTOS

24
06
MANGELEXEMPLAR SUPPORT SIGLO XX
Kulttempel Oberhausen Germany
24
06
SIGLO XX
Kulttempel Oberhausen Germany
24
06
ROB ZOMBIE
Graspop, Dessel
24
06
MINISTRY
Graspop, Dessel
22
06
STONE TEMPLE PILOTS
Graspop, Dessel
22
06
COMBICHRIST
Graspop, Dessel
22
06
EISBRECHER
Graspop, Dessel

ADVERTISE
IN PEEK-A-BOO

Articles

26
04
JOBRIATH
Talent To Burn - The Legend Of Jobriath
29
03
VARIOUS ARTISTS
A BRIEF HISTORY OF: THE SPECIALS, SKA AND TWO TONE
27
03
VARIOUS ARTISTS
A BRIEF HISTORY OF: KRAUTROCK AND THE GERMAN MUSICAL REVOLUTION

VIDEO CLIPS

26
06
EDITORS
Frankenstein
25
06
REIN
Can't Handle Me
25
06
ZARDONIC
Pure Power
24
06
SAIGON BLUE RAIN
L'Offrande
23
06
SIOUXSIE & THE BANSHEES
Israel - Live 1981
22
06
KRAFTWERK
The Robots
21
06
NEW ORDER
Restless