tempobet yeni adresi

EN NL
like this movie classics review

09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle

JACQUES TATI

Mon oncle

MovieMovie classics
ComedyParody

[100/100]   

LumiŤre
09/04/2014, Didier BECU

EN

In the meantime it seems like a weekly routine to review a Jacques Tati-movie. That's of course because of the recently released box (on both DVD and Blu-ray) on Lumière that gathers all his works. The next one in the row is Mon Oncle from 1958, a very important picture for Tati (and for cinema in general). Not only did he win the Oscar for Best Foreign Picture, but because it was his first colour movie the decors were more important than ever. Mon Oncle may be made at the end of the 50's, it still looks futuristic. The funny thing is that some inventions from the mind have now become reality, for example the robot vacuum cleaner that you can find today in every shop.


After Les Vacances De Mr. Hulot ,Tati was definitely in love with the Mr. Hulot-character. And so, we see the man with his too short trousers and weird pipe again in Mon Oncle. This time he visits his young nephew Gérard (Alain Becourt) who is the son from a rich industrial. The young boy has everything he can wish for, but he's boring himself to death. He lives in an extremely modern house that has all the newest technical stuff, but because his parents are afraid of any damage, it is forbidden for him to take friends with at home. Everything changes when uncle Hulot comes along and takes the young guy to his weird house. Suddenly a new universe gets open for Gérard: the wonderful world of simplicity. Gerard's mother thinks her brother is a failure. She takes care of him and gets him a job in her husband's factory and she even has a wife for him in mind. But Hulot wouldn't be Hulot if things weren't going awol....


Even if the film was praised in both Hollywood and Cannes, it's strange to read that back then Mon Oncle got bad reviews from critics. Unbelievable, simply because this movie looks as fresh as 50 years ago. This satire is a genius mixture of burlesque slapstick and cinematographic geniality. Just like it was the case in Les Vacances De Mr. Hulot, you can still laugh with the adventures of Hulot, but another element is now more important than ever: the visual aspect.


Tati never hurts, but his jokes about the bourgeoisie are always right in target. One of the central points in the movie is the garden. In the middle stands a fountain: the jewel of the crown. The fountain only works when (important) guests come to visit the house. And then there's of course that gigantic house itself! The windows above seem like eyes. The all seeing eye that watches everything that is around, especially if no owns something that they don't have. Money is power and you have to show that. As a bonus you get on the disc a nice documentary in where you can see that there are some craftsmen around who are constructing furniture just like the one that's used in Tati's films.


It's a cliché to tell, we're sure of that, but they don't make pictures like these anymore. Shame, but of course you can (re)discover or (re) watch the master.

 

Didier BECU
09/04/2014


NL

Het lijkt ondertussen een bijna wekelijkse routine geworden dat we een Jacques Tati-film onder de loep nemen, maar dat heeft uiteraard alles met de onlangs uitgebrachte dvd- en Blu-raybox van Lumière te maken. De volgende in het rijtje is Mon Oncle uit 1958, een uiterst belangrijke film voor Tati (en eigenlijk voor de cinema). De Franse filmmaker veroverde niet alleen de Oscar voor Beste Buitenlandse Film, ook was het zijn eerste kleurenfilm waardoor de decors plotseling veel meer aandacht kregen. De film is wel op het einde van de jaren 50 gedraaid, maar oogt vandaag nog uiterst futuristisch. Ofschoon enkele vondsten van toen tegenwoordig dagelijkse kost zijn geworden, zoals bijv. de robotstofzuiger.

Na Les Vacances De Mr. Hulot had Tati duidelijk de smaak voor het vreemde heertje te pakken, want in

Mon Oncle zien we hem opnieuw als de man met een te korte broek en zijn vreemde pijpje. Mr. Hulot bezoekt zijn neefje, de jonge Gérard (Alain Becourt) die het zoontje van een steenrijke industrieel is. De jonge knaap heeft alles waar zijn hart naar verlangt, maar hij verveelt zich te pletter. Hij woont in een ultramoderne woning die van allerlei technische snufjes is voorzien. Uit angst dat er iets stuk zal gaan mag het kereltje geen speelkameraadjes mee naar huis nemen. Alles verandert wanneer oom Hulot op bezoek komt. Hulot neemt hem mee naar zijn vreemde woning en plotseling gaat voor de jongen een nieuwe wereld open: die van de eenvoud. Gerards moeder vindt haar broer eerder een nietsnut en doet er alles aan om zijn leven wat te “verbeteren”. Ze zorgt ervoor dat hij een baantje krijgt in de fabriek van haar echtgenoot en zadelt hem zelfs met een vrouw op. Hulot zou Hulot niet zijn, mocht alles niet in het honderd lopen.

Ondanks zijn roem in zowel Hollywood als Cannes werd Mon Oncle toch door heel wat critici de grond ingeboord. Onbegrijpelijk, want als je deze klassieker vandaag bekijkt, oogt hij nog even fris als vijftig jaar geleden. Deze satire situeert zich ergens tussen burleske slapstick en cinematografische visuele genialiteit. Het blijft nog steeds, zoals dat in Les Vacances De Mr. Hulot het geval was, brullen en gieren met het onbeholpen heerschap dat Hulot is, toch is er in Mon Oncle wel een nieuw belangrijk element bijgekomen: het visueel aspect.

Tati blijft altijd netjes met zijn humor, wel zijn de grapjes over de kleinburgerlijke middenstand steeds raak. Zo is de tuin één van de centrale punten in de film. In het midden daarvan staat een fontein die als pronkstuk moet dienen. Alleen spuit het ding alleen maar water als er (belangrijke) mensen op bezoek komen.

Ook de decors gaan een eigen leven leiden. Het meest opvallend is het gigantische huis waarin de Arpels wonen. De twee cirkelvormige vensters van de bovenverdieping lijken bijna ogen die de nabije omgeving onophoudelijk bespieden. Ogen die op zoek zijn naar objecten die zij niet hebben, want geld is macht en dat moet je steeds tonen! Op het schijfje vind je trouwens een leuke extra over ontwerpers die de stoelen en zetels uit Mon Oncle namaken. Gemakkelijk ziet het meubilair er niet uit, wel mooi.

Het is een cliché,maar wel één met zeer veel waarheid. Films als Mon Oncle worden niet meer gemaakt en dat is zeer jammer. Gelukkig kunnen we hem (her)ontdekken of blijven (her)bekijken. Nu uit op Lumière.

Didier BECU
09/04/2014


09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle 09/04/2014 : JACQUES TATI - Mon oncle

Music reviews

07
05
CRIPPLED BLACK PHOENIX
Ellengæng
06
05
INSTITUTE FOR THE CRIMINALLY INSANE
Classic Chevrolet
05
05
PESCH
Melba
22
04
PINK TURNS BLUE
There Must Be So Much More
21
04
POTOCHKINE
Sortilèges
20
04
BLUTENGEL
Fountain of Destiny

NEWSLETTER

Subscribe to our weekly newsletter.
‚Äč

NEWS

08
05
41 years ALAN VEGA · MARTIN REV or THE SECOND SUICIDE ALBUM!
07
05
This month it’s been 43 years since Kraftwerk released Die Roboter / The Robots!
06
05
Neo-Classical Band AUTUMN TEARS Reveals The Glow Of Desperation
05
05
This month it is 33 years ago Front Line Assembly released their EP Disorder!
03
05
On this day, 16 years ago Nine Inch Nails released [WITH_TEETH]!
02
05
32 years of Disintegration!

Concert reviews

24
09
RED ZEBRA
29 augustus 2020 - Zarlarswing

GET A COPY OF OUR MAGAZINE
SEND TO YOUR HOME

INTERVIEWS

20
04
TERMINAL SERIOUS
I ask myself time after time: can love still save us?
15
04
BLEEDING RAVEN
Never really took myself serious... still don’t...
12
02
DIVE
We All Can Ask Us The Question ‚ÄėWhere Do We Go From Here?'
10
02
RAYMOND WATTS (PIG)
'It’s not a re-discovery. It’s finding the way in to let the stuff out...'
02
02
JOHN 3:16
I regularly come across animal remains at various stages of decomposition. That started to affect me, and that's where the concept of the record was born.

PHOTOS

15
04
FAD GADGET
Mean Fiddler, London, England
25
09
PETER HEPPNER
Strandkorb Open Air Mönchengladbach
20
09
STAR-INDUSTRY
Liège New Wave Festival
20
09
DEER DEAR
Liège New Wave Festival
20
09
LARVA
Liège New Wave Festival
20
09
LIZARD SMILE
Liège New Wave Festival
20
09
DELERITAS
Liège New Wave Festival

ADVERTISE
IN PEEK-A-BOO

VIDEO CLIPS

08
05
HEDERA HELIX
Hedera Helix Promo
07
05
DAVEY SUICIDE
Imperfect
06
05
THE NEON JUDGEMENT
Fashion Party
05
05
SEVERE ILLUSION
Contribution
04
05
KIM WILDE
Cambodia
03
05
SYD 31
Bulldoze Everything
02
05
THE CURE
10:15 Saturday Night