MOA PILLAR

EN

Two years after the album Hunting, the prodigal son of the Russian electronics releases his new album Humanity, which contains six compositions. Moa Pollar, aka Fedor Pereverzev, is influenced by dark techno, authentic folk music, tribal sounds and other forms of sound art, and those impressions are captured in compositions that sound a lot harder than in the past. With Chants Moa Pillar aims straight on the dancefloor, which means that the rhythm takes the lead and the rest is just a matter of dosing: carpets of electronic noise, whistling synths, crackling noise and again pounding tempos and long repetitive electronics strings ad infinitum. Essence starts carefully with organ-like keys, gets roaring synths that slowly swell and sound like grinding metal, with choir-like voices and noise after two and a half minutes. It is a hallucinatory lament of invisible faces, mantra-like, ghostly, tribal in character and religious in tone. After seven minutes, the built-up tension is broken and whistling synths and noise enter the scène, with occasional human sounds and dark atmospheric drones.

The airy Peacewalker gets woody percussion against a background of noise and intricate synth sounds and then emphatic dark synths, drones and tribal cracking effects of the drums, and becomes a fast-paced dance track with fairly rapid percussion and a range of dark synths, interruptions, tempo changes and synths ad infinitum. Surrender sounds darker and balder, with emphatic drum sounds and siren-like synths, and changes after three minutes into a full dance track, albeit with a lot of noisy synth patches. Magnets is an atmospheric soundscape with noise and industrial elements, and title track Humanity starts off slow and dark, gets a lot of rhythmic percussion with metallic drones in the background and melodious bell-like synths on top. Again a track for the dancefloor.

Humanity by Moa Pillar is perhaps not really innovative or original, but it is an album that will stand its ground between similar releases.

Tracklist:
1 Chants
2 Essence
3 Peacewalker
4 Surrender
5 Magnets
6 Humanity

William LIÉNARD
01/10/2015

---

NL

Twee jaar na het album Hunting, brengt de verloren zoon van de Russische elektronica z’n nieuwe album Humanity uit dat zes composities bevat. Moa Pollar, aka Fedor Pereverzev, is beïnvloed door dark techno, authentieke volksmuziek, tribale klanken en andere vormen van geluidskunst, en die indrukken legt hij vast in composities die flink wat harder klinken dan in het verleden. Met Chants mikt Moa Pillar meteen op de dansvloer, wat betekent dat ritme het voortouw neemt en dat het vervolgens een kwestie is van gedosering: brede tapijten van elektronisch geluid, fluitende synths, knisperende noise en opnieuw bonkende tempo’s en lange repetitieve slierten elektronica ad infinitum. Essence begint heel voorzichtig met orgelachtige toetsen, krijgt ruisende synths die langzaam aanzwellen en klinken als schurend metaal, met koorachtige stemmen en noise na twee en een halve minuut: een hallucinante klaagzang van onzichtbare gezichten, mantra-achtig, spookachtig, tribaal van karakter en religieus van toon. Na iets minder dan zeven minuten wordt de opgebouwde spanning afgebroken en komt er ruimte voor fluitende synths en noise, met nog af en toe menselijke geluiden en donkere atmosferische drones.

Het ijle Peacewalker krijgt houtachtig slagwerk tegen een achtergrond van fijnmazige noise en synthgeluid, vervolgens nadrukkelijke donkere synths, krakende drones en tribale effecten van de drums, om dan uit te groeien tot een jachtige danstrack met vrij snelle percussie en een waaier van donkere synths, onderbrekingen, tempowisselingen en weer andere percussie en synths ad infinitum. Surrender klinkt donkerder en kaler, met nadrukkelijk drumgeluid en sirene-achtige synths en evolueert na drie minuten tot een volwaardige danstrack, zij het met flink wat flarden synthnoise. Magnets is een atmosferisch soundscape met noise en industriële elementen en titeltrack Humanity begint traag en donker, krijgt flink wat ritmische percussie met metaalachtige drones op de achtergrond en welluidende klokachtige synths bovenop. Opnieuw een track voor de dansvloer.

Humanity van Moa Pillar is misschien niet echt vernieuwend of origineel, maar het is wel een album dat z’n mannetje kan staan tussen gelijksoortige releases.

William LIÉNARD
01/10/2015

---