AWMA

EN

From 1998 to 2001, the San Francisco-based band Half Film (Conor Devlin, Eimer Devlin, Jason Lakin) made records and toured. After the split, the Devlin brothers continued as [the] caseworker, while Jason was active as The Red Thread/Mists and Mast (2003-2013). The former Half film members reunited in 2013 as AWMA (A Woman My Age) and the self-titled EP AWMA is the first recording of the trio. A short European tour is announced for early 2016 and a full album for later in the year. The EP contains 4 tracks.

At the State Palace leads you to the land of Pink Floyd, although the repetitive notes schedule is anything but typical for the Brits. No, it is the atmosphere that reminds us of the British band, because as soon as the vocals are added, the music of AWMA sounds quite different, more relaxed, with a beautiful harmony and bell-like percussion. The atmospheric guitars return in Broadcast History, but again, the vocals make the difference. And the same pattern is used in What the Artist Told Me: wonderful and varied guitar sounds and attractive harmonies. In For Games, the striking Gilmour sound is initially omitted and AWMA concentrates on the vocals. But even if the Pink Floyd sound penetrates the melody after a while, the beautiful harmonies still attract the attention, although the guitars remain essential to the atmosphere of the work of AWMA. Nice selection.

Tracklist:
1 At the State Palace
2 Broadcast History
3 What the Artist Told Me
4 For Games

‘Broadcast History’
www.hiddenshoal.com

William LIÉNARD
15/11/2015

---

NL

Tussen 1998 tot 2001 maakte de Amerikaanse band Half Film (Conor Devlin, Eimer Devlin, Jason Lakin) platen en toerde regelmatig door Amerika. Na de split gingen de broertjes Devlin door als [the] caseworker, terwijl Jason actief was als The Red Thread/Mists and Mast (2003-2013). De voormalige Half film-leden vormen AWMA (A Woman My Age) in 2013 en de ep AWMA is de eerste opname van het trio. Een korte Europese tour is aangekondigd voor begin 2016 en een full album volgt later. De ep bevat 4 tracks.

At the State Palace leidt ons naar het land van Pink Floyd, hoewel het repetitieve notenschema alles behalve typisch is voor de Britten. Nee, het is de sfeer die doet denken aan de beroemde band, want zodra de zanglijn wordt toegevoegd, klinkt de muziek van AWMA heel anders, meer ontspannen, met een mooie samenzang en bel-achtige percussie. De atmosferische gitaren keren terug in Broadcast History, maar opnieuw maken de vocalen het verschil. En hetzelfde patroon wordt gebruikt in What the Artist Told Me: prachtig en gevarieerd gitaarklanken en aantrekkelijke harmonieën. In For Games blijft de opvallende Gilmoure-sound aanvankelijk achterwege en concentreert AWMA zich op de vocalen. Maar ook als de Pink Floyd-sound uiteindelijk in de melodie doordringt, zijn het toch de prachtige harmonieën die alle aandacht opeisen, al blijven de gitaren van wezenlijk belang voor de sfeer die het werk van AWMA uitstraalt. Mooie selectie.

William LIÉNARD
15/11/2015

---

---