THE TEMPER TRAP

EN

Of course you know The Temper Trap of the smash hit Sweet Disposition from seven years ago. Then the hits stopped coming, although the last album (simply called The Temper Trap, 2012) sounded more than decent. Now the Australians are back with a third album: Tick As Thieves.

The eponymous single already was a sign: The Temper Trap has nothing against playing pompous stadium rock with indie influences. Not strange at all, because the band got the help of renowned names such as Ben Allen of Animal Collective.

In the mean time, The Temper Trap can flaunt with the fact that it has sold over a million albums, and the new ablum proofs that the band wants to continue on the same road. Each song begs to be sung along in huge venues, and so, bombast is never far away.

And then there is of course the inevitable question why you are reading this: is the music of Dougy Mandagi, Jonathan Aherne, Toby Dundas and Josep Greer any good? A poisonous question, as in fact the music of The Temper Trap is very commercial rock pop with an alternative identity. Unfortunately for those who hate The Temper Trap, the Australians know only too well how to write a good tune!

Didier BECU
10/12/2016

---

NL

The Temper Trap ken je natuurlijk van die superhit Sweet Disposition, die ondertussen alweer zo’n dikke zeven jaar oud is. Daarna werd het iets stil op hitvlak ofschoon de laatste cd uit 2012 (die gewoonweg The Temper Trap heet) meer dan behoorlijk klonk. Nu zijn de Australiërs er opnieuw met Tick As Thieves, de derde plaat.

De gelijknamige single liet het al vermoeden: The Temper Trap is helemaal niet vies van pompeuze stadionrockachtige pop met wat indie-invloeden. Vreemd is dat niet als je weet dat de band de medewerking kreen van gerenommeerde namen zoals bijv. Ben Allen van Animal Collective.

The Temper Trap kan inmiddels pronken met het feit dat het al meer dan een miljoen albums heeft verkocht, en je hoort op de nieuweling dat de band van plan is om zonder pardon op die weg door te gaan. Iedere song smeekt gewoonweg om te worden meegezongen in overvolle zalen, dus is de bombast nooit veraf.

En dan blijft er natuurlijk die onvermijdelijke vraag waarom je uiteindelijk dit schrijfsel leest: is de muziek van Dougy Mandagi, Jonathan Aherne, Toby Dundas en Josep Greer goed? Een giftige vraag. De muziek van The Temper Trap blijft immers niet meer dan poepcommerciële rockpop die gewoon in een alternatief jasje zit. Helaas voor de tegenstanders is er slecht nieuws: de Australiërs weten maar al te goed hoe ze een goede song moeten neerpennen!

Didier BECU
10/12/2016

---