BORN FOR BLISS

EN

It has been eighteen years since Frank Weyzig, Willem van Antwerpen and Remco Helbers (who later joined the band) founded Born For Bliss (often abbreviated as B4B). The group was often categorized as gothic because Weyzig was part of Clan Of Xymox in the early days. Although you still can hear the dreamy goth atmosphere, the music has progressed to atmospheric psychedelic rock with a dark (say black) side. After a second album, the trio disappeared for a while from the music scene as inspirer Frank was involved in White Rose Transmission. The resurrection of Born For Bliss actually came when the German Echo Zone label was interested in releasing the never released album Between Living And Dreaming. Suddenly the three were keen to do something else and after the release of an EP, their new album Falling Back To Never is out.

It's funny that a couple of days ago we asked Frank which records have influenced his life, because all the bands the Dutchman mentioned are in one way or another included in this new album.

Opener Innocent is a song that was made to play hard, preferably with headphones on so you can be transported to the psychedelic rock that gives you a punch in the stomach, but that is also beautiful. This Narrow Place is also psychedelic, this time added with synths which give the song an almost magical effect. Porcupine Tree is never far away.

Of course a perfect CD also needs a poppy track (whatever that means), but if you ever feel the need to sing a Born For Bliss song in the shower, then Underground is the ideal choice. From pop to pure bombast, it is possible, Greed is the kind of song that could be a lost track of The Wall, but Frank Weyzig is the one who composed the song.

Each Clan Of Xymox fan will be surprised when hearing Falling Back. It is certainly the best (and most impressive) song that Born For Bliss has ever done, and it recalls you of a song named Crying In The Wind. Beautiful, and after hearing this track, you ask yourself why this psychedelic goth rock band never reached a bigger audience. Anyone who loves Merciful Nuns or Whispers In The Shadow, should embrace this trio! Sublime!

Better Than Me seems like an (original ) tribute to Pink Floyd! Wrong is one piece of energy, a song that consists of various layers and reveals its true identity after several spins. The sound of Four Horsemen is as menacing as the title suggests. Thorns is yet another track on which the guitars carry you away to distant dreams, the Fields Of The Nephilim feeling on this record is always somewhere nearby. We finish with Anxiety, in which the trio unleashes its demons for ten minutes.

Falling Back To Never is not an easy record, it even requires serious efforts of the listener and it takes a while before you understand the B4B world, but thankfully you get a lot in return. Without any doubt the strongest thing Born For Bliss has ever done! Impressive!

Didier BECU
14/10/2015

---

NL

Het is ondertussen al achttien jaar geleden dat Frank Weyzig, Willem van Antwerpen en Remco Helbers (die er wat later bijkwam) Born For Bliss (vaak afgekort als B4B) oprichtten. De groep werd vaak in het gothicvakje gestopt omdat Weyzig jarenlang deel uitmaakte van Clan Of Xymox. Alhoewel je de dromerige gothsfeer nog altijd kan horen, is de muziek van dit Nederlandse trio geëvolueerd naar atmosferische psychedelische rock met een duister (zeg maar zwart) kantje. Na een tweede album verdween het trio voor een tijdje van het muziektoneel omdat bezieler Frank betrokken was bij White Rose Transmission. De verrijzenis van Born For Bliss kwam er eigenlijk toen het Duitse Echozone-label interesse had om het onuitgebrachte album Between Living and Dreaming alsnog op de markt te brengen. Het drietal had er plots weer zin in en na de release van een ep, ligt ondertussen hun nieuwste spruit (Falling Back To Never) in de winkelrekken te glunderen.

Het is grappig dat we een paar dagen geleden Frank vroegen welke platen zijn leven hebben beïnvloed, want al de bands waarmee de Nederlander op de proppen kwam, zitten op de één of andere manier in deze nieuwe plaat verwerkt.

Opener Innocent is een nummer dat gemaakt is om keihard te spelen, liefst met de koptelefoon op je hoofd, zodat je wordt meegevoerd op de tonen van psychedelische rock die je tegelijkertijd een stomp in de maag verkoopt, maar die ook bloedstollend mooi is. This Narrow Place is tevens psychedelica, maar deze keer met synths die een betoverend effect hebben. Porcupine Tree is nooit veraf.

Een perfecte plaat heeft natuurlijk ook een poppy track nodig (wat dat ook mag betekenen), maar als je ooit de behoefte hebt om een nummer van Born For Bliss onder de douche te zingen, dan is Underground de ideale keuze. Van pop naar pure bombast, het moet kunnen, Greed is het soort nummer dat ooit wel eens als een verloren track uit The Wall zou kunnen opduiken, maar het is wel degelijk Frank Weyzig die het lied componeerde.

Iedere Clan Of Xymox-fan zal wel van zijn stoel donderen als hij Falling Back hoort. Het is zonder meer het mooiste (en meest imponerende) wat Born For Bliss ooit heeft gedaan, maar het doet je wel denken aan een nummer dat Crying In The Wind heet. Wondermooi, en na het horen van deze track, vraag je je alleen maar af waarom deze psychedelische gothrockgroep nooit een groter publiek heeft bereikt. Wie van Merciful Nuns of Whispers In The Shadow houdt, kan niet anders dan dit trio omarmen. Groots!

Maar niet alleen Clan Of Xymox-fans worden op hun wenken bediend, Better Than Me lijkt een (originele) ode aan Pink Floyd te zijn! Wrong is één stuk energie, een nummer dat uit verschillende lagen bestaat en pas zijn ware identiteit na een aantal beluisteringen onthult. Het geluid van Four Horsemen klinkt even dreigend als de titel. Thorns is alweer zo’n nummer waarop de gitaren je naar verre dromen wegvoeren, het Fields Of The Nephilim-gevoel is op deze plaat altijd wel ergens in de buurt. Afsluiten doen we met Anxiety, waarin het trio tien minuten lang zijn demonen op de wereld loslaat.

Falling Back To Never klinkt geen seconde gemakkelijk, het vergt zelfs de allerhoogste inspanningen van de luisteraar en het duurt een tijdje vooraleer je de plaat door hebt, gelukkig krijg je er heel wat genot voor terug. Zonder twijfel het sterkste wat deze Nederlanders ooit hebben gedaan! Knap!

Didier BECU
14/10/2015

---