SEED FROM THE GEISHA

EN

Seed From The Geisha is a French alternative/progressive rock band with influences from bands like Oceansize, Thrice or Foo Fighters.

With Point Nemo, the band recorded its second album. Again it is a solid and well produced record. The songs sound more like alternative rock. Ascetic would fit on a compilation of Studio Brussel. Cast The Anchor has an instrumental piece with a lot of strings in the middle. 47 and Point Nemo are more like Oceansize and similar bands. Point Nemo is the point in the ocean which is the farthest away from land. The instrumental intro of the album is named after the coordinates of this point, being 48 ° 52 '36 "S, 123 ° 23' 36" W.

Eight songs which are almost perfect, and two acoustic bonus versions of Cast The Anchor and 47, the latter actually sounds better than the album track because the melody is better.

You probably read it between the lines: a strong album, but I miss that little extra to speak of a remarkable album. For the rest this is very professional and alternative rock.

Wim GUILLEMYN
10/12/2016

---

NL

Seed From The Geisha oftewel SFTG is een Franse alternative/progrockband met invloeden van bands zoals Oceansize, Thrice of Foo Fighters.

Met Point Nemo is het gezelschap aan zijn tweede langspeler toe. Op Point Nemo is opnieuw een degelijk en goed geproducet album. De songs klinken eerder als alternatieve rock. Ascetic is bijvoorbeeld een song die niet zou misstaan op een compilatie van Studio Brussel tussenFoo Fighters en Nickelback. Cast The Anchor bloeit open door middel van een instrumentaal middenstukje met veel strijkers. 47 en Point Nemo liggen dan eerder in het verlengde van Oceansize en gelijksoortige bands. Point Nemo staat voor het punt in de oceaan dat het verst verwijderd is van land. De instrumentale intro van het album is genoemd naar de coördinaten van dit punt zijnde 48° 52′ 36″ S, 123° 23′ 36″ W.

Acht nummers waarop zo goed als niets aan te merken is en twee akoestische bonusversies van Cast The Anchor en 47, waarvan die laatste eigenlijk beter klinkt dan de albumtrack: gelaagder en alsof hij meer zuurstof krijgt. De melodieën komen beter uit.

Je leest het waarschijnlijk al een beetje tussen de lijnen: een zeer degelijk album waarvan ik dat tikkeltje meer mis om van een opvallend album te kunnen spreken. De zanglijnen blijven niet echt hangen, waardoor de tracks wat moeite hebben om zich te onderscheiden en in het geheugen te blijven hangen. Voor de rest heel vakkundige alternatieve rock.

Wim GUILLEMYN
10/12/2016

---