ROTTERDAM

EN

A Fleming, from Belgium who listens to the song Berlin from the album Cambodia of the group Rotterdam from Austria, how much more cosmopolitan can you be?

Rotterdam is a great band. Unplugged Techno from Vienna as they call it, themselves. I would file it rather, under industrial or experimental. Susanne Amann plays cello, flute and electronics. Her companion Michael Klauser adds acoustic guitar and electronics as well.

The songs all have similar structures - as a basis there always is a minimalist sound or phrases that are mainly analogue and are repeated continuously. Slowly some variations are made, based upon these basic themes. It is minimalistic but balanced - there is no sound too much, no sound too little.

As you listen to their trance minimalism you most often forget that they are based on analogue instruments. This record has just a beautiful and full industrial atmosphere.

I find this to full advantage in the song "Cambodia" where some jazzy sounds vary and are repeated in such a lovely, captivating & somber soundscape. I am also greatly charmed by the arrival at the train station in Rotterdam (as I picture the song with the same name).

Susanne & Michael have delivered a very nice album - intriguing music. I'm actually very curious how they can bring this live for an audience - something we really should check out... although I fear that we have to travel to Vienna to meet this amazing band.

www.rotterdam.pl

Ward DE PRINS
23/05/2011

---

NL

Een Limburger, een Vlaming, uit België die luistert naar het nummer Berlin uit de plaat Cambodia van de groep Rotterdam uit Wenen, Oostenrijk, hoeveel meer wereldburger kan je nog zijn?

Rotterdam is een groep naar mijn hart. Unplugged techno from Vienna noemen ze het zelf. Ikzelf zou het meer onder industrial of experimenteel klasseren. Susanne Amann speelt cello, fluit en electronica. Haar kompaan Michael Klauser vult aan met akoestische gitaar en eveneens electronica.

De nummers hebben allen eenzelfde opbouw – als basis zijn er steeds een of meer minimalistische geluidsfrases die continu herhaald worden, en waarop er steeds lichtjes wordt gevarieerd. Minimalistisch maar uitgebalanceerd – er is geen geluid te veel, maar ook geen te weinig.

Terwijl je naar hun trance minimalisme luistert vergeet je vaak dat het merendeel op analoge instrumenten gebaseerd is. Het geheel ademt gewoon één mooie en volle industriële sfeer uit.

Het mooist vind ik dit tot zijn recht komen in de track “Cambodia” waar enkele jazzy geluiden mogen herhalen en variëren en zo een mooi, beklijvend, somber klanklandschap opleveren. Ook de aankomende trein in het station te Rotterdam (zo beeld ik me het gelijknamige nummer toch in) weet me enorm te bekoren.

Susanne & Michael hebben een zeer leuke plaat afgeleverd – intrigerende muziek. Ik ben eigenlijk zeer benieuwd hoe ze dit geheel live brengen – iets om een dezer toch eens uit te zoeken…al vrees ik dat we daarvoor naar Wenen of omstreken moeten trekken.

www.rotterdam.pl

Ward DE PRINS
23/05/2011

---