BARBARA MORGENSTERN

EN

For her eighth full album - and three years after her English album Sweet Silence - Berlin musician and composer Barbara Morgenstern is back with Doppelstern, an album for which she collaborated with friends and colleagues. Known and less known names like T. Raumschmiere, Hauschka, Julia Kent (Antony & The Johnsons), Gudrun Gut, Lucretia Dalt and Jacaszek contribute, but ultimately Doppelstern sounds largely like a real Morgenstern album and that's a good thing, because the formula has proven its success, and after listening to the 11 songs on the album, it is clear that it still works.

Barbara Morgenstern has hardly need to deal with major effects, because the melodies she writes (in this case in collaboration with guest artists) are strong enough to score a maximum effect with a minimum of supervision. She providees evidence In Was Du Nicht Siehst, Sollte Meins Sein and Too Much. The vocals are in the foreground and the support consists mainly of gently gurgling electronics and sensitive electronic percussion, with occasional gentle drones, passing through the soundscape like a shooting star. In Too Much she gets vocal assistance of Gudrun Gut, and together they make an attractive electro/dream-pop composition.

In Übermorgen we hear emphatic synthesizers and the artist gets vocal assistance of one of her fellow composers (Justus Kuhnke & Robert Lippok), with an attention-grabbing piano halfway and multicolored synth keys. The Texan composer and singer Corey Daregel stood at the cradle of No One Nowhere Cares, a thoroughbred singer-songwiter ballade in which Morgenstern and Dargel join forces, resulting in beautifully interwoven vocal lines. In Gleich ist Gleicher as Gleich, the Barcelona pop icon Lucrecia Dalt adds gentle noise to Morgensterns quiet electro sound, allowing a level of surrealism to penetrate in the general atmosphere of the track. Facades (with Julia Kent) is an instrumental track in which violin-like sounds provide an exotic effect, while the piano adds color to the whole. Simple, yet very beautiful.

Aglow was written in collaboration with the Japanese electronics producer and singer-songwriter Coppé (pronounced Co-pa'y). She also sings the Japanese vocals. The track sounds fuller than in former occassions, with a sparkling piano and strikingly present percussion. Slightly exotic and intoxicating, with a beautiful vocal line and attractive harmonies. The indefatigable Berlin music veteran Tonia Reeh - She has now formed the band !La Tourette! With Rudi Fischerlehner - provides vocal and compositional assistance in Schiess den Bock, a ballad that mainly relies on the sound of a lone piano, but in which the singing and the catchy chorus attract attention. A favorite.

The penultimate track on the album is called Lost in a Fiction and was developed in collaboration with Richard Davis, in which Morgenstern’s electronics make way for piano and string instruments. It is a corny ballad as Barbara Morgenstern would never write it, but the long instrumental track sounds very nice. Polish electroacoustic sound specialist Michal Jacaszek delivers the most surprising contribution with his Baroque and religiously inspired soundtrack for Den Kommenden Morgen, with voices, striking homophonic choral music, surreal piano sounds and an atmosphere reminiscent of the intense and frayed compositions by Arvo Pärt. Impressive, mysterious and stunning.

Tracklist:
1 Was Du Nicht Siehst
2 Meins Sollte Meins Sein
3 Too Much
4 Übermorgen
5 No One Nowhere Cares
6 Gleich Ist Gleicher Als Gleich
7 Facades
8 Aglow
9 Schiess Den Bock
0 Lost In A Fiction
1 Den Kommenden Morgen

https://www.youtube.com/watch?v=C0U2WSfQ5MI
https://www.youtube.com/watch?v=XAIDMkeBzEo

William LIÉNARD
04/10/2015

---

NL

Voor haar achtste full album – en 3 jaar na haar Engelstalige album Sweet Silence – meldt de Berlijnse muzikante en componiste Barbara Morgenstern zich met Doppelstern, waarvoor ze een beroep doet op vrienden en collega’s. Bekend en minder bekende namen als T. Raumschmiere, Hauschka, Julia Kent (Antony & The Johnsons), Gudrun Gut, Lucretia Dalt en Jacaszek leveren een bijdrage, maar uiteindelijk klinkt Doppelstern toch als een echt Morgenstern-album en dat is een goede zaak, want de formule heeft haar succes bewezen, en na het beluisteren van de 11 composities op het album is het duidelijk dat ze nog helemaal niet is opgebruikt.

Barbara Morgenstern heeft nauwelijks behoefte om met grote effecten uit te pakken, want de melodieën die ze schrijft (in dit geval in samenwerking met haar gastartiesten) zijn sterk genoeg om met een minimale begeleiding maximaal effect te scoren. In Was Du Nicht Siehst, Meins Sollte Meins Sein en Too Much levert ze het bewijs. De vocalen klinken op de voorgrond en de begeleiding bestaat hoofdzakelijk uit zacht ruisende elektronica en fijnzinnige elektronische percussie, met af en toe een voorzichtige drone die als een vallende ster door het soundscape passeert. In Too Much krijgt ze vocale assistentie van Gudrun Gut en samen maken ze van de compositie een aantrekkelijke elektro/dreampopsong.

In Übermorgen klinken de syntesizers nadrukkelijker en krijgt Morgenstern vocale assistentie van één van haar medecomponisten (Justus Kühnke & Robert Lippok), met een aandachttrekkende piano halfweg en veelkleurige synthtoetsen. De Texaanse componist en zanger Corey Daregel stond mee aan de wieg van No One Nowhere Cares, een volbloed singer-songwiterballade waarin Morgenstern en Dargel de krachten bundelen met prachtig verweven zanglijnen als resultaat. In Gleich ist Gleicher als Gleich voegt het Barcelonese popicoon Lucrecia Dalt voorzichtige noise aan Morgensterns rustige elektrogeluid toe, waardoor een mate van surrealisme tot de algemene sfeer van de track doordringt. Facades (in samenwerking met Julia Kent) is een instrumentale track waarin vioolachtige klanken voor een exotisch effect zorgen en de piano kleur geeft aan het geheel. Eenvoudig en toch heel erg mooi.

Aglow kwam tot stand in samenwerking met de Japanse producer en elektronica singer-songwriter Coppé (spreek uit: Co-pa’y), die de Japanse vocalen voor haar rekening neemt. De geluidsband klinkt voller dan in de andere composities met sprankelende pianogeluid en opvallend aanwezige percussie. Lichtjes exotisch en vooral bedwelmend, met een prachtige zanglijn en aantrekkelijke harmonieën. De onvermoeibare Berlijnse muziekveteraan Tonia Reeh - ze vormt inmiddels de band !La Tourette! met Rudi Fischerlehner – levert vocale en compositorische assistentie in Schiess den Bock, een ballade die vooral leunt op het geluid van een eenzame piano, maar waarin de samenzang van beide vrouwen en het aanstekelijke refrein de aandacht trekken. Een favoriet.

De voorlaatste track op het album heet Lost in a Fiction en kwam tot stand in samenwerking met Richard Davis, een compositie waarin de electronics van Morgenstern plaats moeten maken voor piano en snaarinstrumenten. Het is een wat melige ballade zoals Barbara Morgenstern ze nooit zelf zou schrijven, maar de lang uitgesponnen instrumentale track klinkt wel heel erg mooi. de Poolse elektroakoestische geluidsspecialist Michal Jacaszek levert misschien wel de meest verrassende bijdrage met zijn barokke en religieus geïnspireerde geluidstrack voor Den Kommenden Morgen, met stemmen, opvallende homofone koormuziek, surrealistisch pianogeluid en een sfeer die herinneringen oproept aan de intense en tegelijk uitgerafelde composities van Arvo Pärt. Zonder meer indrukwekkend, geheimzinnig en bloedmooi.

William LIÉNARD
04/10/2015

---

---