JONO MCCLEERY

EN

Even if you could enjoy Jono McCleery’s music on a sunny terrace, you can’t say that the material of this singer -songwriter from Rotterdam sounds very happy. The minimal sounds give it a sunny (say Southern) touch, but the often melancholic lyrics make the whole album quite dark. This artist already has been compared with Massive Attack, John Martyn and Radiohead. Indeed references that are miles apart from each other, but that is simply because you can’t put the musical talent of Jono McCleery in one box.

Over the years, the music of the British musician became more and more popular, which resulted in a record deal with IF Music, the sub-label of the renowned label Ninja Tune. The musician worked several years on this album, and it may be said that you can hear that. Everything is taken care of, down to the smallest detail, especially the enchanting minimal noises that you hear in every song. In the opening song This Idea Of Us, there is even room for a whole string quartet, and the influences of The Verve (or even the later Talk Talk) are never far away. But that is one song only, because immediately afterwards Jono covers Age Of Self by Robert Wyatt: a song that because of its anti-capitalist text sounds more relevant than ever before.

Pagodas is a very diverse album that can appeal to a diverse audience. Ballad has an irresistible delicious jazzy atmosphere, while Halfway is menacing funk and kind of reminiscent of Seal. Although Pagodas is released on a dance label, it is foremost an album to listen to, and yes: the more you listen, the more you discover!

Didier BECU
03/10/2015

---

NL

Ook al zou je zonder problemen op een zonnig terras kunnen genieten van Jono McCleerys muziek, kun je toch niet zeggen dat de klaagzang van deze singer-songwriter uit Rotterdam zeer opgewekt klinkt. De minimale geluidjes geven het geheel wel een zonnig (zeg maar zuiders) tintje, toch maken de vaak weemoedige teksten het geheel vrij donker. Deze artiest werd eerder al eens met Massive Attack, John Martyn en Radiohead vergeleken. Het zijn inderdaad referenties die mijlenver uit elkaar liggen, maar dat komt gewoon omdat het muzikale talent van Jono McCleery nu eenmaal niet voor één gat te vangen is.

Met de jaren werd de muziek van de Brit alsmaar populairder, wat uiteindelijk resulteerde in een platendeal met IF Music, het sublabel van het befaamde Ninja Tune. Deze muzikant werkte ettelijke jaren aan dit album, en het mag gerust worden gezegd: dat hoor je ook. Alles is tot in de kleinste details verzorgd. De betoverende minimale geluidjes hoor je in ieder nummer, in het openingsnummer This Idea Of Us is er zelfs plaats voor een heel strijkkwartet en de invloeden van The Verve (of zelfs de latere Talk Talk) zijn nooit ver weg. Dat is echter maar voor één nummer, want meteen daarna covert Jono Age Of Self van Robert Wyatt: een lied dat door zijn antikapitalistische tekst actueler klinkt dan ooit te voren.

Pagodes is een zeer gevarieerd album dat een divers publiek kan aanspreken. Ballade heeft een onweerstaanbaar heerlijk jazzy sfeertje, terwijl Halfway dreigende funk is die grappig genoeg wat aan Seal doet denken. Ofschoon Pagodes op een danslabel is verschenen, blijft deze release in de eerste plaats een luisterplaat. En jawel, hoe meer je luistert, des te meer je ontdekt!

Didier BECU
03/10/2015

---