ZA!

EN

Loloismo is the Spanish term for the drivel produced during football matches, where singing together is more important than the lyrics. You could call it football stadium noise and then you come close to the intentions of the Spanish experimental noise duo Za!, which combines industrial with dubstep, hip hop, clicks' n cuts and math rock, and experiments with old-school hardcore clichés and Asian, Arabic and invented soundscapes, for which Spazzfrica Ehd (drums/keyboards/vocals) and Papadupau (guitar/trumpet/samples/vocals) sample guitars and amplify drum kits. They play it all live in one take and the music is recorded in one and the same studio. Only the vocal overdubs are added later.

The duo calls its style "loloizable experimental music with choir" and it will not surprise you that the lyrics fit perfectly with the experimental style of music: repetitive, with encrypted metrics and neologisms. Za! wants to loloize rather than pontificate and that means that the vocal lines are free and collectively sung. Anyway, if you wouldn’t know what we are talking about, we would suggest to spend an Sunday afternoon with Manchester United or buy a ticket for the Eurostar, because Za! will be on tour in England (London, Brighton, Kent, Glasgow...) in February. In Spain, the duo is a cult legend and its live performances are called exciting. Two years ago, Za! self-released the debut album WANANANAI (Rockdelux album of 2013) and now the successor Loloismo is in the stores. Time to check out this Spanish band!

The least you can say about Loloismo is that it is very varied and that it doesn’t sound like any other album you have ever heard. Yet, at times the Spanish new wave/punk band Los Toreros Muertos (1987-1992) comes the mind while listening to the album, one of the leading bands of the so-called Movida Madrileña, a pretty weird company, which gave high priority to absurdity and humor in its music. 25 years later, Za! sounds louder, more aggressive and uses dark guitars and noisy electronics, but the mood of exuberant singing, having fun and causing a riot is certainly there, though sometimes it sounds quite more intimate. La Maquina esta Engresada is dominated by very diverse percussion; dark drones and shrill synths plow the soundscape and occasionally roared slogans, loud, aggressive and confrontational, can be heard, while Badaluke floats on an oriental sounding melody with bright and nervously twisted percussion and vocals. The synths whistle, the pace is andante and bouncing, with dark drones punches in between. Empatando starts with the peaceful sound of a trumpet, whiny synths are added, percussion and more trumpet sounds, creating the effect of a live big band. A ship's bell resounds and paves the way for violent percussion that dominates the soundscape, replenished with big band trumpet-like sounds, again a ship's bell and finally a quiet choir.

Time for some noise in Mundo Estrella, with chain saw-like guitars, bright and emphatic percussion and short vocals in between, though no more than a combination of cries, again pushed away by loud howling guitars and electronic noise, twisted vocals and a repetitive screaming choir. Sancha can best be described as a quiet and melodious interlude for electric guitar and percussion, dreamy and musing, followed by Hablas como Autechre_1, in which the vocals seem to imitate the Autechre secuencing and Hablas como Autechre_2, which contains a lot of electronics, but sounds much more melodic than the Warp act. Nevertheless, two attractive compositions, in which Za! proves to be very capable on the technical level.

In the hectic Loloismo, we get an impression of football stadium noise with the sound of the crowd in the background (or is this a live track?). The composition floats on a sharp and nervous sounding guitar, a lot of percussion and you are treated to the screamed choirs. Punk par excellence, yet with a melodic line in the calm fragments. The short track Captain Rondo contains attractive keyboard sound, but nothing more. Don Autoleyendas is a good sounding hip hop track, but because of the limited possibilities of the genre, it is hardly surprising. In Aqui Huele a Assufre, the noise comes to the fore again, but it is the combination of percussion and vocals that attracts the attention.

A bold and original project. Whether you want to hear it again and again is questionable.

Badulake

William LIÉNARD
01/02/2016

---

NL

Loloismo is de Spaanse uitdrukking voor het gewauwel dat tijdens voetbalwedstrijden geproduceerd wordt en waarbij het samen zingen belangrijker is dan de gescandeerde tekst. Je zou het voetbalstadionlawaai kunnen noemen en dan zit je heel dicht in de buurt van het Spaanse experimentele noiseduo Za!, dat industrial combineert met dubstep, hiphop, clicks ’n cuts, mathrock, en dat grossiert in old-school hardcoreclichés en Aziatische, Arabische en zelf uitgevonden soundscapes, waarvoor Spazzfrica Ehd (drums/keyboards/vocalen) en Papadupau (gitaar/trompet/samples/vocalen) gitaren sampelen, de drumkit door de versterkers jagen en alles live, in één take en in dezelfde opnamestudio opnemen. Alleen de vocale overdubs worden later toegevoegd.

Het duo noemt z’n stijl loloizabele experimentele muziek met koor en het zal u niet verbazen dat de teksten precies bij de experimentele stijl van de muziek passen: repetitief, met versleuteld metrum en neologismen (nieuwvormingen). Za! wil eerder loloiseren dan pontificeren (belangrijk doen) en dat betekent dat de zanglijnen vrij zijn en collectief worden gezongen. Enfin, mocht u er zich niets bij voor kunnen stellen, kan u altijd poolshoogte nemen tijdens een voetbalwedstrijd van Brugge of Anderlecht of u koopt een kaartje voor de Eurostar, want in februari is Za! op tournee in Engeland (London, Brighton, Kent, Glasgow...). In Spanje is het duo ondertussen niet minder dan een cultlegende en de live-optredens krijgen er het predicaat opwindend opgespeld. Twee jaar geleden verscheen het in eigen beheer uitgebrachte debuutalbum WANANANAI (Rockdelux-album van 2013) en nu ligt opvolger Loloismo in de winkels. Tijd om Za! tegen het licht te houden.

Het minste wat je van Loloismo kan zeggen is dat het zeer gevarieerd is en dat het als geen enkel ander album klinkt. Toch kwam ons bij momenten de Spaanse new wave/punkformatie Los Toreros Muertos (1987-1992) voor de geest, één van de leidende bands van de zgn. Movida Madrileña, een vrij maf gezelschap dat absurdisme en humor hoog in het vaandel voerde. 25 jaar later klinkt Za! luider en agressiever en maakt gebruik van donker gitaargeluid en lawaaierige elektronica, maar een sfeer van uitbundig meebrullen en herrie schoppen zit er bij momenten wel in, al gaat het er soms ook een flink stuk intiemer aan toe. La Maquina esta Engresada wordt gedomineerd door zeer divers slagwerk; donkere drones en snerpende synths doorploegen het soundscape en af en toe weerklinkt er een gebrulde slogan, luid, agressief en confronterend, terwijl Badaluke op een oosters klinkend melodietje drijft met fel en nerveus slagwerk en verknipte vocalen. De synths fluiten, het tempo is andante en stuiterend, met donkere dronesstoten tussendoor. Empatando begin met het rustige geluid van een trompet, aangevuld met huilerige synths, slagwerk en meer trompetgeluid waarmee een bigbandachtig effect wordt gecreëerd. De scheepsbel weerklinkt en maakt de weg vrij voor heftig slagwerk dat het soundscape domineert, opnieuw aangevuld met bigbandachtig trompetgeluid, een scheepsbel en ten slotte een rustig koortje.

Dringend tijd voor wat herrie en die krijg je in Mundo Estrella met boomzaagachtige gitaren, opnieuw fel en nadrukkelijk slagwerk en korte vocalen tussendoor, zij het niet meer dan een combinatie van kreten, opnieuw weggedrukt door loeiend hard gitaargeluid en elektronische noise, verknipte vocalen en een repetitief roepkoor. Sancha kunnen we het beste omschrijven als een rustig en welluidend intermezzo voor elektrische gitaar en slagwerk, dromerig en mijmerend, gevolgd door Hablas como Autechre_1, waarin de vocalen de Autechre-secuencing lijken te imiteren, en Hablas como Autechre_2 dat heel veel elektronica bevat, maar tegelijk ook veel melodieuzer klinkt dan de Warp-act. Niet te min twee attractieve composities waarmee Za! bewijst dat het technisch z’n mannetje kan staan.

In het hectische Loloismo krijg je een indruk van het voetbalstadionlawaai met het geluid van de menigte in de achtergrond (of is dit een live-track?). De track drijft op scherp en nerveus gitaargeluid, flink wat slagwerk en uiteraard wordt u getrakteerd op de geschreeuwde zangkoren. Punk pur sang, met toch een melodisch streepje in de rustige tussenfragmentjes. De korte track Captain Rondo levert aantrekkelijk keyboardgeluid, maar ook niet meer dan dat. Don Autoleyendas is een hiphopcompositie waarin het duo de boel bijeen rapt. Klinkt goed, maar wegens de beperkte mogelijkheden van het genre, is er nauwelijks sprake van een verrassingseffect. In Aqui Huele a Assufre treedt de noise weer op de voorgrond, maar het is vooral de combinatie van slagwerk en vocalen die de aandacht trekt.

Een gedurfd en origineel project. Of u het telkens opnieuw wil horen is maar de vraag.

Badulake

William LIÉNARD
01/02/2016

---

---