ANTAGONIST ZERO

EN

The Finnish band Antagonist Zero describes its music as Catatonic Metal (probably named after the song Catatonic from 2012). But what does it mean? The music sounds like a mix of doom, black/death and melodic metal. The singing alternates between growls, grunts and clean vocals. The songs sound quite atmospheric and create a nice contrast with the dark passages.

The album contains five songs and forty minutes of music. The title track No Tears is a strong opener with a progressive structure. The track begins with a doomy dark and growling voice and Black Sabbath-lioke riffs. After three minutes, we hear clean (backing) vocals. A spacy guitar does the rest. Then the song goes in all directions and gets more melodic than at the start. A very interesting piece of music. The other tracks have the same song structure. Only Mirra Muruseni On is different with a guitar intro that refers to Iron Maiden and vocals in a Finnish or dialect (Mirra means my love). A catchy track.

Antagonist Zero likes to explore various metal genres and has found an interesting angle. Those who are bored with the stuff you hear on today’s radio, definitely should give this a try.

Wim GUILLEMYN
10/12/2016

---

NL

De Finse band Antagonist Zero omschrijft zijn muziek als Catatonic Metal (waarschijnlijk genoemd naar de song Catatonic uit 2012). Wat het ook moge betekenen... de muziek klinkt als een mengeling van doom, black/death en melodieuze metal. De vocals zijn een afwisseling tussen growls, grunts en cleane zang. De songs klinken bij momenten vrij atmosferisch en dat zorgt voor een mooi kontrast met de donkere passages.

Het album bevat vijf songs maar die zijn dan wel goed voor bijna veertig minuten muziek. Er wordt meteen sterk geopend met de titeltrack No Tears, voorzien van een progressieve opbouw. De track begint nogal doomy met een donkere growlstem en op Black Sabbath gebaseerde riffs. Na drie minuten horen we cleane zang en backing vocals waardoor de track opengetrokken wordt. Een spacy gitaarsolo doet de rest. De song gaat dan een beetje alle kanten op en is melodieuzer dan in het begin. De finale is best stevig met o.a. pittig drumwerk. Een heel interessante track. De andere tracks hebben een min of meer gelijklopende songstructuur. Alleen Mirra Muruseni On is iets of wat anders opgebouwd: een stuk korter, een gitaarintro die heel erg naar Iron Maiden verwijst, ruimte voor bas en zang in oud- of dialectisch Fins (het betekent zoiets als Mirra mijn liefste). Een vrij toegankelijke en catchy track.

Antagonist Zero zit tussen een aantal metal genres en heeft op die manier een interessante invalshoek gevonden. Een goed album met fijne songs, voorzien van een progressieve opbouw. Wie de opgeklopte vrolijkheid op de hedendaagse radio beu is, moet dit beslist eens uittesten.

Wim GUILLEMYN
10/12/2016

---

---