KARAWANE

EN

We investigated the cover several times, not that you find many information on it, but Karawane is indeed a Dutch band, although we hear more the atmosphere of desolated American deserts than the Amsterdam canals. Karawane is the band of Anne van Wieren and Maaike van der Linde. Indie folk, flirting with ethereal pop.

You even hear some dark wave in its indie sound as Sleep surely is as beautiful as the best by Mazzy Star. Because of this brilliant opener, the Dutch band evokes high expectations, but do not worry: during 11 song Karawane maintains the high quality.

During Man, it becomes obvious that Karawane is not only about beauty, as the band likes to compose unusual pop as well. Nothing sounds in accordance with the laws of logic, although in the end Karawane comes up with majestic beauty that would fit fine on the Bella Union-catalogue.

In Ten Steps we notice some shoegaze guitars. Would it be possible that this Dutch band has some releases by Besnard Lakes in its record collection? We think so! Fun makes you dream away, while Can wakes you up and takes you out of your dream.

After hearing eleven tracks, Karawane can be described as indie pop with a melancholic sound. Black Hole almost sounds sacred, while at the end, the fairytale Bells is like a walk through Mercury Rev-land. Quite sublime!

Didier BECU
09/12/2016

---

NL

We hebben het hoesje meerdere malen onderzocht, niet dat er zo veel informatie op staat, maar Karawane is wel degelijk een Nederlandse band, ofschoon je hier meer verlaten Amerikaanse woestijnen in hoort dan de Amsterdamse grachten. Karawane is de band van Anne van Wieren en Maaike van der Linde. Indiefolk die flirt met ethereal pop.

Je hoort zelfs wat dark wave in hun indiegeluid, zo is Sleep minstens even aangrijpend mooi als het beste van Mazzy Star. Met deze briljante opener leggen de Nederlanders evenwel de lat meteen zeer hoog, maar geen nood: Karawane houdt het elf tracks vol.

Meteen in Man wordt het overduidelijk dat Karawane niet alleen op schoonheid teert, het mag gerust ook tegendraadse pop zijn. Niets klinkt immers volgens de wetten van de logica bij Karawane, hoewel je op het einde magistrale schoonheid hoort die niet zou misstaan in de Bella Union-catalogus.

In Ten Steps vallen ons de shoegazegitaren op. Zouden die Nederlanders platen van Besnard Lakes in hun collectie hebben? Dat zou beslist kunnen! Fun neemt je mee naar verre dromen, terwijl Can ervoor zorgt dat je niet in slaap wordt gewiegd.

Na elf tracks kan je Karawane het best omschrijven als indiepop met een melancholisch geluid. Black Hole is bijna sacraal, terwijl je in de sprookjesachtige afsluiter Bells ergens in Mercury Rev-land vertoeft. Mooi, zeg maar magistraal mooi.

Didier BECU
09/12/2016

---